Jak dobrze, że jesteś Tatusiu!

By 23 czerwca 2017Artykuły
Baby girl holding a flower

Drogi Tato,

pamiętaj że jesteś kimś naprawdę wyjątkowym dla swojego dziecka – nikt i nic nie jest w stanie Ciebie w tej roli zastąpić. To, że mama nosiła Waszą małą istotkę pod swoim sercem i była przez 9 miesięcy najbliżej niej, nie oznacza, że Ty jesteś mniej ważny.Wiedz, że Twoja rola jest równie znacząca, jak rola mamy –każde z Was w odrębny sposób reaguje na potrzeby maleństwa,odmiennie do niego mówi, pielęgnuje je, bawi się z nim, dostarcza bodźców i inaczej okazuje mu swoją bezgraniczną miłość. Ale właśnie to jest w Waszym rodzicielstwie piękne – że w opiece i trosce o dziecko nawzajem się uzupełniacie, ale też wspieracie.
Jak ważny dla mnie jesteś…
Dziecko już od pierwszych chwil życia jest zdolne do tworzenia więzi nie tylko z mamą, ale także z tatą. Dlatego tak ważna jest Twoja obecność, dotyk i czułość, jaką darzysz swój skarb. Kiedy tylko masz okazję mów maluszkowi, jak bardzo go kochasz i pokazuj swoją miłość, poświęcając mu uwagę i czas. Jeżeli jednak tego czasu nie masz zbyt wiele, spraw aby jak najwięcej z możliwych chwil było wypełnionych pozytywnymi doznaniami, rozmowami z malcem, przytulaniem, wspólnymi zabawami i figlami. To ostatnie jest dla dziecka szczególne – Twój niepowtarzalny sposób zabawy i zaangażowanie w nią dostarcza maluszkowi bardzo dużo ekscytacji i niezwykłych doznań. Jak zauważa pediatra T. Bary Bill Brizolton, już trzytygodniowe dziecko inaczej reaguje na tatę niż na mamę. W momencie zbliżania się taty, malec napina ramiona i podnosi brwi, tak jakby czekał na zabawę. Spróbuj zaobserwować, czy Twój smyk zachowuje się w podobny sposób, kiedy zbliżasz się do niego – jeżeli to dostrzeżesz, uśmiechaj się do niego, podrocz się z nim chwilę, połaskocz, a na pewno maluch będzie wniebowzięty. Wszelki Twój kontakt dotykowy z maluchem, uczestniczenie w jego pielęgnacji, karmieniu, czy okazywanie gestów czułości w zabawie, nie tylko umacniają i utrwalają Waszą więź, ale dają dziecku także poczucie komfortu i bezpieczeństwa – tak ważne dla jego emocjonalnego i społecznego rozwoju. Każda poświęcona dziecku chwila sprawia, że czuje się ono kochane, jest dowartościowane i nabywa przekonania, że zawsze może na Ciebie liczyć.
Za to wszystko maluszek z pewnością Ci się odwdzięczy – na początku pogodnością i uśmiechem, a z czasem czułym gestem, przytuleniem, ciepłym słowem i okazaniem zaufania. Samo uczestnictwo w jego życiu, widok jak się rozwija, nabywa sprawności i nowych umiejętności, stawia pierwsze kroki, wypowiada pierwsze słowa, dojrzewa, z pewnością będzie dla Ciebie ogromną nagrodą.
Jeśli dopiero spodziewacie się dziecka, już teraz możesz nawiązywać psychiczną i emocjonalną więź z maleństwem. Możesz dotykać brzuszka, mówić, śpiewać i czytać dzieciątku – pamiętaj, że ono już teraz czuje i słyszy, a dzięki temu oswaja się z Twoim głosem i czuje Twoją bliskość.

Jak stajesz się tatą …
Jak napisał jeden z psychologów, Ken Canfield, gdy na świecie pojawia się pierwsze dziecko, rodzi się ktoś więcej niż tylko ono – rodzi się także ojciec. Jednak wcześniej, kiedy maluszek jest jeszcze w brzuchu mamy, dokonują się pewne zmiany w Twoim organizmie, zachowaniu i postrzeganiu rzeczywistości. W miarę rozwoju ciąży partnerki Twój mózg przechodzi pewne przeobrażenia, a Ty zaczynasz doświadczać emocjonalnych, fizycznych i hormonalnych zmian. Dochodzi do dwóch znaczących przemian związanych z hormonami: następuje spadek testosteronu oraz wzrost prolaktyny. Wywołuje to tzw. współciężarność (zespół wylęgania); stajesz się wrażliwszy na płacz dziecka, spada Ci popęd płciowy (zaczyna wracać do normy po 6 tygodniach od porodu), a w mózgu uaktywniają się obszary odpowiedzialne za ojcowskie zachowania. Co ciekawe, jak spostrzegł H. Klein, u ojców u których występuje współciężarność pojawiają się fizyczne objawy, podobne do tych które towarzyszą ciężarnej mamie, są to: niestrawność, nasilenie lub obniżenie apetytu, przybieranie na wadze, czy bóle głowy. Czy zauważyłeś u siebie podobne objawy? Takie zmiany hormonalne powodują, że zyskujesz gotowość na wytworzenie emocjonalnej więzi z nowonarodzonym dzieciątkiem.
Co dzieje się z Tobą, kiedy Wasz maluszek jest już na świecie? Gdy słyszysz płacz dziecka, w Twoim mózgu uaktywniają się podobne obszary, jak u mamy – jednak u mamy są one silniejsze ze względu na większą czujność kobiet. Pomimo tego, Twój mózg jest w owym aspekcie zdolny do doścignięcia mózgu mamy. Co więcej, dzięki zmianom hormonalnym wytwarzają się u Ciebie nowe połączenia neuronowe, które zwiększają u Twój instynkt opiekuńczy.
Dla przemiany mózgu mężczyzny w mózg taty szczególnie ważny jest – już wcześniej podkreślany – kontakt fizyczny z malcem. Dzięki temu uwalniana jest oksytocyna („hormon przytulania”), odgrywająca bardzo istotną rolę w tworzeniu więzi z niemowlakiem. Jest ona również odpowiedzialna m.in. za wzrost empatii, obniżenie ciśnienia tętniczego i hormonów stresu. Dlatego im częściej bierzesz swojego szkraba na ręce, tulisz go, bawisz się z nim, pielęgnujesz, tym więcej tworzy się połączeń, które powodują powstawanie ojcowskich zachowań. A z pewnością bycie tatą buduje Twoje poczucie tożsamości, rozwija osobowość i sprawia, że stajesz się bardziej odpowiedzialny i świadomy swojej roli.
Pamiętaj więc o tym, że dla swojego dziecka jesteś niezwykły i niezastąpiony. Zaś dla Ciebie funkcja, jaką pełnisz względem niego, jest jedynym w swoim rodzaju tak wspaniałym doświadczeniem! To, że jesteś serdeczny, oddany ojcowskiej roli i darzysz swojego maluszka nieskończoną miłością, jest ogromnym powodem do DUMY!
Dzień Ojca, 23 czerwca – tak piękny dzień!
Z okazji tak ważnego dla Was święta, wszystkim obecnym i przyszłym Tatusiom, składamy najlepsze życzenia. Kochajcie swoje skarby i czerpcie z tej miłości i kontaktu z nimi jak najwięcej radości i pozytywnej energii, aby ojcostwo stało się jednym z najbardziej satysfakcjonujących doświadczeń w Waszym życiu!


Źródła:
1. Aloksa A., Mózg mężczyzny – ojcostwo jako zmiana w postrzeganiu rzeczywistości, [w:] Ojcostwo: powołanie czy zadanie?, pod red. J. Zimnego, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Katedra Pedagogiki Katolickiej, Stalowa Wola 2013.
2. Canfield K., Serce ojca. Jak być dobrym ojcem, przeł. Stanisława i Jerzy Demscy, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 2007.
3. Kargol Z., Świadome ojcostwo, [w:] Ojcostwo: powołanie czy zadanie?, pod red. J. Zimnego, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Katedra Pedagogiki Katolickiej, Stalowa Wola 2013.
4. Mikos A., Ślad ojca, „Charaktery, 2012, Nr 12.
5. Pietrycha M., Rola ojca w życiu dziecka, [w:] Oblicza ojcostwa: wczoraj – dziś – jutro, pod red. J. Zimnego, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Katedra Pedagogiki Katolickiej, Stalowa Wola 2015.